Categorie archief: Het laatste nieuws

Bacillen en wc-brillen

Mijn vlucht naar Madagaskar stond gepland op de 16e, om 8 uur ’s morgens. Maar toen begonnen vrijdagmiddag, de 15e, opeens allerlei bacillen op te spelen. Ik begon te sniffen en te proesten. Mijn keel ging zeer doen. Kortom, ik werd gewoon ziek.

Maar wat doe je als je reis al zo lang gepland staat, als je weet dat andere mensen ook onderweg zijn om op tijd in Tana te zijn om twee weken samen te werken? Ik ging gewoon. Zaterdagmorgen 800 mg ibuprofen geslikt, zoveel mogelijk papieren zakdoekjes bij elkaar gezocht (dat waren dus slechts 2 aangebroken pakjes…) en op reis gegaan.

De ibuprofen deed z’n werk en op de 10 uur durende vlucht van Parijs naar Tana waren er een paar aardige films die voor afleiding zorgden. M’n buurman in het vliegtuig besteedde gelukkig al z’n aandacht aan zijn linkerbuurvrouw. Ik heb me dus afgesloten van de wereld en geprobeerd de tijd zo snel mogelijk door te komen. Rond 1 uur ’s nachts kwam ik aan in het hotel, waar mijn collega ervoor had gezorgd dat er meer medicatie was. En toen heb ik 10 uur achter elkaar heerlijk geslapen.

Inmiddels ben ik weer aardig opgeknapt en vanmiddag gaan we aan het werk! Deze keer starten we met het nakijken van Genesis, opnieuw in de Betsimisaraka Avaratra-taal. Vertalers Rosephine en Mariette zijn ook in Tana aangekomen, later deze week verwachten we Ogino en Risy nog.

O, en de wc-bril uit de kop boven dit stukje? Het is gek, maar 9 van de 10 wc-brillen hier in Madagaskar zitten scheef op het toilet gemonteerd. Een kleinigheid misschien, maar het viel me weer op, omdat je op een gegeven moment tijdens je wc-bezoek altijd – plok – scheef zakt. Irritant, maar ik weet dat er nog veel meer minder goed uitgeruste wc’s in dit land zijn 🙂

Videoboodschap van het vertaalteam

Ik ben onlangs weer drie weken naar Madagaskar geweest. Opnieuw heb ik het met het Betsimisaraka Avaratra team gewerkt. We hebben de allerlaatste puntjes op de i gezet voor het Lucas-evangelie, zowel voor de geschreven versie als voor de geluidsopnames. Het hele evangelie is namelijk ook opgenomen in de vorm van een soort hoorspel. Er is een verteller en de verschillende vertalers doen de stemmen van de verschillende personen die voorkomen in het evangelie. Die opnamen worden op sd-cards gezet en zo verspreid. Ook het boekje met de gedeelten uit Handelingen hebben we nog een laatste keer doorgelezen en de laatste correcties erin verwerkt. En we hebben de controle van het boekje met delen uit de Nieuwtestamentische brieven en Openbaring afgerond. Een paar passages daaruit moeten nu eerst nog getest worden onder de bevolking, maar dan kan ook dat gedrukt worden. Er ligt dus van alles op de plank dat naar de drukker kan, niet alleen in deze taal, maar ook in een aantal andere. Nu ik weer thuis ben, ga ik verder met de typesetting, het drukklaar maken, van die verschillende boekjes, waarbij er ook nog illustraties ingevoegd worden. Een precies werkje, maar ik vind het erg leuk om te doen.

Dit filmpje heb ik gemaakt toen ik in Madagaskar was. In een van de gebouwen op het katholieke centrum waren we dagelijks aan het werk. Je ziet de vertalers die bezig zijn met het doorlezen en afluisteren van de geluidsopnames en ze hebben ook nog een boodschap aan de mensen in Nederland…

Een korte update…

Poeh, de tijd vliegt; ik zie dat het alweer erg lang geleden is dat ik hier wat geschreven heb. Daarom even een korte update.

Ik ben in september drie we20160915_113928ken naar Madagaskar geweest. Het was een pittige tijd, maar we zijn toch weer mooi opgeschoten met het vertalen van passages uit de nieuwtestamentische brieven. Deze passages zijn gegroepeerd rond allerlei belangrijke thema’s uit de brieven, zoals het lichaam van Christus, het lijden, de omgang met elkaar en de toekomst die we mogen verwachten. We hopen tijdens de workshop die in maart 2017 gepland staat, dit deel af te krijgen en dan verder te gaan met het Oude Testament.

Aankomende woensdag ga ik voor de jaarlijkse stafvergaderingen van de Seed Company (waaraan ik door Wycliffe Nederland uitgeleend ben voor het werk in Madagaskar) naar Dallas, Amerika. Donderdag hebben we een teamleidervergadering, vrijdag en zaterdag krijgen alle medewerkers van de afdeling Bijbelvertalen een training gericht op het nakijken van oudtestamentische boeken. En vanaf maandag hebben we een week lang vergaderingen en bijeenkomsten die deels organisatiebreed zijn en deels gericht op de afdeling Bijbelvertalen.

Als ik niet op reis ben, werk ik tegenwoordig ook nog twee dagen in de week op De Passie in Utrecht, als lesvervanger in de onderbouw. Het is soms wat hectisch om al deze ballen in de lucht te houden, vandaar dat het hier op de website lang stil is gebleven. Excuses daarvoor!

Er is in september wel een nieuwe nieuwsbrief uitgekomen. Als u die niet ontvangen hebt en graag wilt lezen, klik dan hier.

“Nu heb ik Jezus leren kennen!”

Bovenstaande uitspraak is van Ogino, een van de vertalers met wie ik werk in Madagaskar. Toen twee jaar geleden de Jezus-film in zijn taal nagesynchroniseerd werd, was hij de verteller van de film. Aan het eind van de film was hij in tranen. Hij was opgegroeid in een katholiek gezin, gaat ook nog altijd naar de kerk, maar had daar nooit Jezus leren kennen. Nu hij Jezus kent, leest hij dagelijks met zijn kinderen uit de Bijbel.

Dit is een van de mooie getuigenissen die we naar aanleiding van het Bijbelvertaalwerk in Madagaskar mogen horen. Geweldig om te zien hoe God dit werk gebruikt om Zichzelf bekend te maken. Deze keer kregen we van een van de vertaalteams een brief van een plaatselijke kerk. Dit team komt uit een van de meest afgelegen plekken in Madagaskar, waar grote armoede heerst. De lokale katholieke kerk bedankte ons voor het werk dat gedaan wordt en bracht hun dank tot uitdrukking in een geldbedrag dat bijgevoegd was in de brief. Omgerekend was dat zo’n 6 euro. Maar voor ons was dit gebaar zo heel veel meer waard! Het liet ons zien dat harten geraakt worden en dat de lokale kerk inziet hoe nodig dit werk is en daar mede verantwoordelijkheid voor wil dragen. In de brief stond ook hoe er nu samengewerkt wordt met de protestantse kerk, waar eerder rivaliteit bestond. Dat is de Geest die aan het werk is!

WorkshopMarch15 Morning training session (2)Van 28 februari tot 21 maart was ik weer in Madagaskar. Deze keer waren er zeven vertaalteams bij elkaar gekomen om samen met hun consultant hun vertaling te controleren. ‘Mijn’ team, de Betsimisaraka Avaratra, hadden hun vertaling van deel 6 van de serie The Wonderful Plan of God af. Dit deel bestaat uit grote delen van het boek Handelingen en twee gedeelten uit Filippenzen en Openbaring. Omdat we sinds afgelopen oktober tussen mijn reizen door ook mailcontact kunnen hebben, had ik de vertaling al ontvangen en thuis door kunnen nemen. Hierdoor konden we sneller werken dan voorheen en hadden we na zeven dagen dit deel nagekeken. Daarna zijn we doorgegaan met deel 7, dat bestaat uit delen uit de brieven van Paulus. Dat dit een heel ander genre is dan de evangeliën en Handelingen werd wel duidelijk: Paulus gebruikt lange zinnen en het vergt vaak studie om te begrijpen wat hij precies bedoelt. Omdat het team tot nu toe alleen verhalende delen heeft vertaald, is het vertalen van dit nieuwe genre opnieuw een leerproces en dat vraagt weer meer tijd.

Al met al hebben we een goede tijd met elkaar gehad. Het is altijd goed om elkaar weer na een half jaar terug te zien en te horen hoe het met iedereen gaat. Helaas moest een van de teams ook iemand missen die eind 2015 onverwachts ziek werd en overleden is. Een ander team kon niet komen, omdat twee van de vier teamleden te maken hadden met ziekte in hun naaste familie. Het was deze keer ook erg, erg warm, rond de veertig graden, wat het werken wel extra zwaar maakte. Het koelde ’s nachts ook niet veel af, waardoor slapen ook lastiger werd. Dat we toch nog zoveel konden doen, stemt dus dankbaar.

Daarnaast was deze keer ook een collega uitgenodigd die zich toelegt op coaching en team building, die ieder van de teams geholpen heeft om elkaars sterke en zwakke punten te ontdekken en ook in de teams te bespreken. Best spannend, en voor sommige lokale vertalers een heel nieuwe ervaring om op zichzelf te reflecteren. Maar in mijn eigen team heeft het zeker positief uitgewerkt.  Het is goed om te merken dat we door de jaren heen zo ook als team groeien en beter samenwerken.